به دورود ای پدر فرزندان سبز

درد من زیستن در برکه نیست ،درد من زیستن با ماهیان برکه است که نمی توانند خارج از برکه را حس کنند

آسوده دلان را غم شوریده سران نیست 

 این ملک که قامتگر ما رهگذران نیست

به راستی برای زندگی کردن در این دنیاحقیر نیاز است این قدر حیله و نیرنگ بکار برد نه اینکه در طول تاریخ آمدند و رفتند حکامی که ظلم را برای خود پیشه کردند و حالا انها کجایند یعنی شما حاضرید انسانهایی را که فقط از لحاظ عقیده با شما متفاوتند به خاک و خون بکشید تا چهار روز بیشتر بر مسند قدرت بنشینید

مگر علی (ع) نبود که وقتی مردم ایشان را خواستند حکومت را آغاز کرد و به ناحق اشک یک کودک را در نیاورد و وقتی مردم نخواستند رفت مگر نمی گویید الگوی ما علی است پس کو چرا خود را گول می زنید مردم واقعی دیگر تحمل ندارند که حقارت را تحمل کنند

یادش بخیر امام خمینی می گفت میزان رای ملت است تا وقتی مردم می خواهد ما در خدمت آنهایم اما حال شما برای حکومت خون می ریزید  ؟

دورود سبز اهورا بر شما فرزندان سرزمین

 جاوید که با قلبتان رستم ساختید و دیو

سفید را مغلوب کردید و حریق سبزتان

جنگل سیاه اهریمن را آتش زد.

در این دشت که سوز و سرما در آن حکم رانی می کردند  سکوت سنگین بارش برف نعرهایم به هیچ کجا نمی رساند فقط فکر آغوش گرم تو بود که آتشی از امید بر دلم بر پا می کرد اما صورت سرخ شده خورشید را می دیدم که گویی سرما تازیانه ایی بر آن نواخته است او هم انگار با زمین قهر کرده بود و درب نور گرم خود را بر این سرزمین بسته بود و خبر از سیاهی شب می داد  زوزه گرگ امید زیبای با تو بودن را کم رنگ می کرد اما رویا چشمهای تو که همچو عشق بازی باد با برگهای زرد پاییزی بود یاد آور روزهای زیبای بهاری زیر شکوفه های بادام  را برایم تدایی میکرد این رویای گرم  هر لحظه پلکهایم را سنگین تر می کرد آه انگار دیگر رویا نیست بله به تو رسیدم اما این جا کجاست چقدر زیباست ؟////.

تقدیم به بهاریان خرداد ۸۸

امروز داره بارون ریز و آرومی میزنه هوای سرد سبکی گونه هارو نوازش می ده تو بالکن وایساده بودم و داشتم با این هوا عشق بازی میکردم

تو همین حال و هوا یه لحظه به فکر بچه هایی افتادم که پارسال  تو این هوا داشتن حال می کردند و آینده زیبایی رو برای خود ترسیم می کردند که چیکار کنند ادامه تحصیل ُ ازدواج یا نه پی کار بودن ولی دلشون سرزنده از جوانی بود و حالا زیر خاکی خوابیدن که بهش افتخار می کردند و اونو مقدس می دونستند چون بزگایی مثل کوروش و سورنا و مولوی و خیام و بایاندور و باکری و خاکشناسان و .... رو تو خودش پرورش داده و همیشه نماد آزادی بوده اما حالا به جرم گفتن حق به آغوش این خاک رفتن و دیگه نمی تونن این بارون زیبا رو ببین آخه چرا ؟؟؟

جاویدان ایران  

دیشب مسابقات دوستانه فوتبال در دنیا بود عمان با برزیل ، امارات با بلژیک و امروز تیم ملی ایران هم با مقدونیه 

چه فکری به ذهن می رسه عمان با برزیل ! عمان کجاست همانجایی نیست که سلطان قابوس رهبر آن است همانجا نیست که35 سال پیش ارتش سلطنتی انگلستان برای سرکوبی شورشیان ظفار ناتوان ماند و از  ارتش مقتدر ایران کمک خواست و ارتش سرفراز ایران با اقتدار تمام با کمترین تلافات ممکن بر روی اجساد شورشیان ظفار رژه رفت تا بار دیگر اقتدار ایران زمین برای دنیا مسلم شود و سلطان قابوس را به تخت نشاند تا او الان هم خود را  مدیون ایران می داند

اینها رو گفتم که به یاد بیاوریم عمان تا 20 سال پیش مخروبه ایی بیش نبود و حال به جایی رسیده که قهرمان دنیا می آید در آنجا بازی می کند چون احساس امنیت می کند و لازم به ذکر است که تیم ملی ایران هم در 30 سال پیش با تمام تیم های مقتدر دنیا در ایران و در بیرون از ایران بازی کرده است و بازی های آسیایی و جام ملتها را در خود برگزار کرد و قرار بود المپیک و جام جهانی در ایران برگزار شود

اما حالا چی ما به بدبختی و التماس مقدونیه رو به ایران می یاریم تا لطف کند با ما بازی کند و جامهای معتبری مثل بازی های بانوان کشور های اسلامی را در ایران برگزار می کنیم و به آن افتخار می کنیم که کشورهای مهمی مانند کمور مالدیو در آن شرکت می کنند ذلت دیگر تا چه حد و این را نشانه مبارزه با استکبار جهانی می بینند کدام استکبار همانی که 20 سال است می خواهد برایمان نیروگاه بسازد .

همين چند لحظه پيش BBCداشت يه برنامه از نحوه زندگي مردم دو آلمان پيش از فروپاشي ديوار برلين پخش مي كرد خيلي جالب بود مردمي كه تا چند سال قبل در زير يك پرچم زندگي مي كردند وبه قولي ديكتاتوري مهرباني مثل هيتلر بالاي سرشان بود و زندگي تقريبا مرفحي داشتند حالا به دو قسمت تقسيم شده بودند يكي تحت سلطه كمونيسم و ديگري حكومت سرمايه داري يكي داشت براي نان شب خود فكر مي كرد و ديگري براي عوض كردن ماشين لوكس خود، يكي در فضاي تبليغاتي دورغ كمونيسم زندگي مي كرد يكي در فضاي رقابتي اقتصادي، يكي ترس از پليس مخفي (استازي ) داشت يكي به فكر حقوق بشر در كشور همسايه خود ،يكي همه دنيا را دشمن خود مي ديد و ديگري همه رو دوست، يكي هرچه بدبختي بود را تقصير عوامل بيگانه مي دانست و ديگري فكر پيشبرد اهداف ملي خود بود و نتيجه معلوم آلمان شرقي در فقر و بدبختي سير مي كرد و آلمان غربي در رفاه و آسايش

شما هم به نتيجه من رسيديد بله  آلمان شرقي دقيقا نمونه كشور خودمان است كه قبل از انقلاب تحت يك ديكتاتوري مهربان و وطن پرست زندگي مي كرديم و حالا داريم در يك نظام ائيدولو‍‍ژيك زندگي مي كنيم كه همه دنيا رو دشمن خود مي داند و فكر مي كند هر چيزكه وفق مراد خود نباشد يا كار آمريكاي جهان خار است يا كار صهيونيسم ظالم حالا پيدا كنيد پرتغال فروش را ؟   

تا حال نمي دونم سر صحبت اين پير مرد هاي جا افتاده قديمي نشستيد از اون مدلايي كه وقتي شروع به صحبت مي كنن اينقدر قشنگ از قديم حرف مي زنند كه انگار دارند از آرزوهاشون صحبت مي كن اتفاقا چند روز پيش هم ، من پاي صحبت يكي ازاين  پدربزرگاي قديمي خوش صحبت نشسته بودم برام داشت به قول خودش از زمان شاه صحبت مي كرد كه چه جوري زندگي مي كردند و چه جور عشق و حال مي كردند از اينكه اصلا دغدغه مالي زندگي نداشتن به قول خودش بعد از سربازي عرض دو روز سه تا شغل دولتي عوض مي كنه و بالاخره به اين نتيجه مي رسه كه بره پالايشگاه با سواد سوم راهنمايي خيلي برام جالب بود مي گفت تا ساعت 6 بعد از ظهر كار مي كرديم  و ساعت 7 يه دوش بعد هم تو خيابونو اين كافه و اون كافه و ارازل بازي تازه مي گفت با حقوق دو ماه يه ‍ژيان خريديم بعد زديم به سفر بعد از سفر هم برا خنده از كوه انداختيمش پايين  خيلي برام اين صحبتا جذاب بود آخه اين حرف يكي دو نفر نيست همه مردم قديميو سال خورده با آه و حسرت اون زمان پهلوي خائن (البته ازديد دولت الان ) به ياد مي آرن

حالا به دوره خودمونو نگاه كن تا 18سالگي دغدغه درس چون اگه ديپلم نگريم ديگه هيچي تازه بعد از اون هفت خان كنكوربعد هم چون دانشگاه ملي براي از ما بهترون چون پول كلاس كنكور نداريم بايد بريم دانشگاه ازاد و بابا هم چون نمي تون با حقوق دولتي خرج دانشگاهو بده بايد شغل دوم شريف مسافر كشي را تا بوق سگ انجام بده تا آقا زاده درس بخونه بلكه آدم بشه تازه بعد از دانشگاه نوبت خدمت مقدس سربازي كه بايد دوسال عين يك سرباز صدر اسلام يااز زير كار در رفتن ياد بگيري  يا نمازخوندنو ياد بگيري تا آماده هرگونه برخورد اسلامي داخل مملكت بشي و حال تازه نوبت اصل زندگيست يعني كلمه مقدس كار كه امروزه براي جوانان ايران حكم ليلي را دارد كه بايد مانند مجنون دنبالش بدوند پس بدو تا نوبت بشه حالا اگه نشد يك راه حل داره اونم گرفتن شيفت صبح ماشين بابا ست چون بعد از ظهر بابا بايد خودش كار كن تا خرج دانشگاه ابجي كوچيكه رو بده اين جوان خوشبخت بايد صبح كار كنه در حين اين شغل شريف تو مسير هم يكي دوتا مورد هم به تورت مي خوره حالا بگرد تا خونه خالي پيدا بشه، مادر گرام هم هي گير مي ده بيا زن بگير خدا كريمه

بله اين هم داستان زندگي زيباي ما جوانان اين مرز و بوم اسلامي است راستي اگه ماپير بشيم( درصورتي كه با وضع موجود سكته نكنيم ) براي جوانان اينده چه خاطراتي را مي خواهيم تعريف كنيم و حسرت بخوريم ؟؟؟     

جاويدان ايران

الان داشتم یکی از برنامه های تلویزیون رو نگاه می کردم خیلی برام جالب بود درباره استراتیژی انقلاب 57 صحبت می کرد که چه اهدافی را دنبال می کرد که به نظرتلویزیون دولتی ایران به اهداف عالیه فعلی رسیده است البته بنظر مفسر  موفقیت بعد از انقلاب دک شدن  لیبرالها و ملی مذهبی و ..... بوده است

حال این سئوال پیش می اید که جنبش ما (سبز) به کدام سمت می رود و به کجا ختم می شود ما برای اینکه به بی راهه نرویم باید استراتیژی درستی را در پیش بگیریم که نظر ها با موقعیت فعلی فرق می کند گروهی سکولار بودن سلف را ترسیم می کنند و گروهی دیگر نقش دین را در دولت بعدی نقشی سایه می دانند ولی جالبترین نکته برای من این است که دین در هر دو نظریه در حاشیه است و این خود یک پیروزی بعد از 1700 سال است چون پس از روی کار آمدن دولت ساسانی و در ادامه ان حمله تازیان به ایران حکومتها بجز مواردی معدود تحت تاثیر دین بوده اند که این خود عاملی بر ضعف و افول قدرت ایران بوه است اما نباید نقش دین را در بعضی از موارد که برای پیش برد اهداف ناسیونالیستی بوده است کتمان کنیم که بارز ترین ان در زمان شاه عباس بزرگ می باشد که شاه عباس یک فرد بسیار دمکراتیک در زمان خود به حساب می آمد و با شعار دین توانست ایران یکپارچه را بعد از حدود 1000 سال پایه ریزی کند ولی الان ما به جایی رسیده ایم که دیگر نیاز به استفاده سیاسی از دین را نداریم و باید آن را به جایگاه خود که در قلب مردم است باز گردانیم تا به هدف خود برسیم  

جاویدان ایران